استغاثه مولاابا الحسن الرضا علیه السلام

۵- لی، الأمالی للصدوق عَلِیٌّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ یَاسِرٍ قَالَ: لَمَّا وُلِّیَ الرِّضَا ع الْعَهْدَ سَمِعْتُهُ وَ قَدْ رَفَعَ یَدَیْهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ أَنِّی مُکْرَهٌ مُضْطَرٌّ فَلَا تُؤَاخِذْنِی کَمَا لَمْ تُؤَاخِذْ عَبْدَکَ وَ نَبِیَّکَ یُوسُفَ حِینَ وَقَعَ إِلَی وِلَایَةِ مِصْرَ.

هنگامی که حضرت رضا علیه السلام ولایت عهدی را بر عهده گرفتند شنیدم در حالی که دستاتش به سمت آسمان بود که میفرمود : خداوندا! تو میدانی که پذیرش ولایت عهدی خوشایندم نبود و مضطر بودم(چرا که تهدید به قتل شدند) پس مرا مواخذه نفرما همانطور که عبدت و نبی ات یوسف را مواخذه نفرمودی هنگامی که ولایت مصر را پذیرفت.